8-р сарын сүүлчээр номин цэнхэр тэнгэрт дүүлэн нисээд ирлээ, би. Гэхдээ том онгоцоор биш ээ, хоёрхон хүний суудалтай моторгүй онгоцоор ниссэн гээд бод доо, хэхэхэ.

Моторгүй жижиг онгоцоор нисэх нь Америкчуудын чөлөөт цагаа өнгөрөөдөг бас нэгэн хэлбэр, зарим хүмүүсийнх нь хобби болсон, спортын нэгэн төрөл бөгөөд soaring гэж нэрлэдэг юм байна. Энэ талаар илүү дэлгэрэнгүй мэдэхийг хүсвэл soaring гэж бичээд google-ээс хайчихна биз. Мөн The Soaring Society of America- ийн   ssa.org хаягаар сонирхон үзэж болно.

Soaring flight-ын онгоц нь нэг хүний болон хоёр хүний суудалтай байдаг юм байна. Олон төрөл загварынх байдаг бололтой юм билээ.  Энэ онгоц моторгүй бөгөөд өөр том онгоцоор чирч  3000 feet- ийн өндөрт гаргаж өгөөд явчихдаг байна лээ.

Нислэгийн өмнө нисгэгч багш зөвлөгөө өгч байгаа байдал.  Энэ жижиг онгоцууд ээлжлээд ээлжлээд хөөрөөд явчихна даа.

Урд талын онгоц арын жижиг онгоцыг чирч тэнгэрт гаргах гэж байна даа.

Ийм троссон татлагаар татаад чирчихнэ.

Өндрөө авчихлаа. Чирээд байгаа нөхрийг явуулчихъя ааа.

За одоо ч онгоцны бүх удирдлага Сандэйгийн гарт байна даа,ккк. Өндөрт гарсны дараа нисгэгч багш удирдаж би баруун, зүүн тийш эргэлт хийж, өндөр авч, хурдаа нэмж, хасч жинхэнэ жолоодлоо шд.

Тэнгэрт гараад эргэн тойрны бүх зүйлийг харахад хүнд өөрийн эрхгүй нэг сайхан мэдрэмж төрдөг юм байна лээ. Уулын орой дээр гараад алсын барааг харахад ямар сайхан байдаг билээ дээ, түүн шиг, түүнээс ч сайхан мэдрэмж төрөөд л...

Ямар ч сайхан ой мод, зүлэг ногоо вээээ.

Тэгш шугамдсан мэт харагдах өргөн уудам тариан талбай.

Хөвөн цагаан үүлс

Хараад хараад ханашгүй эх болсон байгаль минь ээ гэж... Сайхаан, сайхан.

Сайхан аялаад ирлээ. Газардъя дөөө.